എനിക്കിനിയും നനയണമീ മഴ
എനിക്കിനിയും കൊള്ളണമിളവെയിൽ
എനിക്കിനിയും നീന്തണമീ പുഴ
എനിക്കിനിയും തീണ്ടണമീ കാവ്
കാലങ്ങളോളം ഞാൻ കാത്തുസുഷിച്ചൊരീ
കാവുവെടി കുളം കുത്തിയതെന്തിനു
തലമുറകൾക്കു കാട്ടികൊടുക്കുവാൻ
കാത്തുവച്ച പൈത്യകമാണത്
വെയിലിലളം മേനി വാടാതിരിക്കുവാൻ
വച്ഛുപിടിപ്പിച്ചതാണീ മരങ്ങൾ
പാടെ മുറിച്ചു വിറകാക്കി മാറ്റിയീ കൊടും
പാതകം ചെയ്തവൻ മാനവനല്ലയോ
മണലെടുത്തു പുഴയെ കൊല്ലിച്ചവൻ
മനോഹരമൊരു ചിത്രമീ ചുവരിൽ തുക്കി
വര നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നൊരാ ചിത്രം
വരും തലമുറയ്ക്കു പുഴയായി മാറുമോ
എനിക്കിനിയും നനയണമീ മഴ
എനിക്കിനിയും കൊള്ളണമിളവെയിൽ
എനിക്കിനിയും നീന്തണമീ പുഴ
എനിക്കിനിയും തീണ്ടണമീ കാവ്
മഴയും വെയിലും പുഴയും കാവുമൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ
മനുഷ്യാ നീയെന്നെയും കൊന്നേയ്ക്കുക
ഭുമിയെന്ന പേരുമാത്രമായി നഗ്നമാറിടം കാട്ടിയെത്രനാൾ
ഭീകരസൗധങ്ങൾക്കടിയിൽ കിടക്കുവാൻ വയ്യ

 

കാണാതെ പോകുന്നുണ്ടുഞ്ഞാൻ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും

കാണാതെ പോകുന്നുണ്ടുഞ്ഞാൻ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും
കരളിനെ കീറി മുറിക്കുന്ന വാക്കുകൾ
അറിയാതെ മാഞ്ഞുപോകാറുണ്ടെന്റെ
പ്രിയരെനിക്കായ് വരച്ചിട്ട ചിത്രങ്ങൾ
കേൾക്കുവാൻ കാതുകൾ കുർപ്പിച്ചിരുന്നിട്ടും
കേൾക്കാതെ പോയ ഒത്തിരിപാട്ടുകൾ
മുഖപുസ്തകചങ്ങാത്തമെപ്പോഴും
മുമ്പത്തെ പോലെ പ്രിയമാണെങ്കിലും
വല്ലാതെ വാശിപിടിച്ചുകരയുന്നു
വന്നെത്തി കൊഴിഞ്ഞുപോമീ സമയം
സദയം ക്ഷമിക്കുക തൊട്ടുപോകുന്നൂണ്ടു ഞാൻ
സൗഹൃദം തന്നെയാണെനിക്കമ്യതം

പ്രവാസo

കാലുവളരുന്നു കൈയ്യുവളരുന്നു
കമിഴ്ന്നു വീണു ചിരിച്ചു കളിക്കുന്നു
ദുരത്തു നിന്നെത്തും അവ്യക്തമാം വാക്കുകൾ
കാതിനൊരിമ്പമായി കൊഞ്ചിവിളിക്കുന്നു
മെല്ലെ വളരുകയാണവൾ ചിരിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും
മനസിലൊരു സ്വപ്നമായെന്നും നിറയുന്നു
ജീർണ്ണിച്ചജീവിത പാത വെടിപ്പാക്കാൻ
ജീവിതം തന്നെ പ്രവാസമാക്കേണ്ടി വന്നവൻ
ബന്ധങ്ങളൊക്കെയും ബന്ധനത്തിലാക്കീയീ
ബന്ധുരകാഞ്ചന കുട്ടിലടയ്ക്കപെട്ടവൻ
നീറുമീമനസിനാശ്വാസമായീ സൗഹൃദ പെരുമഴ
മുഖപുസ്തകത്തിൽ പെയ്തിറങ്ങീടുന്നു

മഴയെകുറിച്ചെഴുതാം, മഞ്ഞിനെ കുറിചെഴുതാം
മനുഷ്യനെ കുറിച്ചെഴുതുവാൻ വയ്യ
പ്രണയത്തെ കുറിച്ചെഴുതാം പ്രേമത്തെ കുറിച്ചു പറയാം
പ്രണയം പങ്കുവയ്ക്കുവാൻ വയ്യ
കണ്ണീരിനെ കുറിച്ചെഴുതാം, കരുണയെ കുറിച്ചു പാടാം
കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുവാൻ വയ്യ
ഊണുമേശയിലെ പാത്രങ്ങൾക്കു ഭംഗിപോരന്നാവും
ഉച്ചനേരത്തെ ചർച്ച വെകിട്ടു വിഭവങ്ങളെ കുറിച്ചും
കഴിച്ചു തീർന്നിട്ട് എച്ചിൽ തിന്നാൻ കാത്തിരിക്കുന്നവർ
അക്ഷമരാണു വിശപ്പിന്റെ വിലയറിയാവുന്നവർ
മതങ്ങളെ ചൊല്ലി കലഹിക്കുന്നവരുണ്ട് എല്ലാ
മതവിശ്വാസികൾക്കും വിശപ്പും വിയർപ്പുമുണ്ട്
എല്ലാ വിശപ്പിനും ഒരേ വേദന ദൈന്യതയുടെ
എല്ലാ വിയർപ്പിനും ഒരേ രുചി ഉപ്പിന്റെ
തിന്നതിന്റെ ബാക്കിപോലും കൊടുക്കാൻ മടിക്കുന്നവർ
നമ്മളോരേ സമുദായക്കാരനാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ടെന്തുകാര്യം

തെല്ലൊന്നടങ്ങന്റെ വേനലേ
ഞാനീ മണ്ണിലൊട്ടു പെയ്തുതീരട്ടേ
കാത്തു സുഷിക്കയാണു നാളേറേയീ
നീലകടലിന്റെ അവിഹിത ഗർഭം
പേറ്റുനോവിന്റെ വേദനതിന്നു
പിന്നിട്ടൊരു വേനൽ കാലം മുഴുവനും
കുഞ്ഞുമഴതുള്ളികളൊരായിരം വന്നീ
മണ്ണിൽ പതിച്ചു കളിച്ചു തിമിക്കട്ടെ
വാതിലടച്ചു തണുത്തു വിറച്ചീ ലോകം
ശാപവാക്കുകൾ നീളേ ചൊരിയിലും
പെയ്യാതിരിക്കുവാൻ വയ്യെനിക്കീ
പ്രക്യതിനിയമം പാലിക്കവേണം
കൊഞ്ചികളിച്ചു രസിച്ചീ തുള്ളികൾ
വൻ പുഴയായ് ഒഴുകി നീങ്ങീടട്ടെ
 

പക്ഷങ്ങൾ രണ്ടാണെങ്കിലും നമ്മളീ സൗഹൃദ
പക്ഷത്തുകൂടെ നടന്നവർ ഇനിയുമേറെ കടക്കേണ്ടവർ
ചെറുതാണീ പിണക്കങ്ങളൊക്കെയും ക്ഷമിക്കാവുന്നവ
നുള്ളി നോവിക്കുന്നതില്ല ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും സഖേ
എന്തിനീ വീർത്തു കെട്ടലുകൾ മുഖം തിരിക്കൽ
ആയുധങ്ങൾ ഉപേഷിക്കുക ആശയങ്ങളെടുക്കുക
വാക്കുകൾ കൊണ്ടു സമരം നയിച്ചു നമ്മൾ തമ്മിലിങ്ങനെ
വാക്കേറ്റമുണ്ടാകുന്നതു സഹിക്കാവതല്ല തോഴരേ
കാണുക വിശാലമീ ലോകം കാത്തിരിക്കുന്നു
കാലം തകർക്കാത്ത കരുത്തുറ്റ ചങ്ങാത്തം