നാവിലിത്തിരി കണ്ണീരുപ്പു കലർത്തി
നയനങ്ങളിൽ സന്തോഷപൂത്തിരി കൊളുത്തി
തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത നഷ്ടമായി ഓർമ്മയായി
തിരിഞ്ഞു നോക്കി നീയീ വാസര പടികളിറങ്ങുമ്പോൾ
പ്രീയവർഷമേ........
മറയ്ക്കുവതെങ്ങനെ നീ തന്ന വസന്തവും വിഷാദവും

വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി തീരെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു
വഴിയിൽ ഇഴജന്തുക്കളും കാടും പടർപ്പും
വിരലിൽ തൂങ്ങിയാണു നീ നടന്നിരുന്നതെങ്കിലും
വീടെത്താറാകുമ്പോൾ എന്റെ തോളിൽ കയറും
കഥകളും കാര്യങ്ങളുമായി പടിപുരയോളം ഞാൻ നിന്നെ ചുമക്കും
കഥകൾ എത്രകേട്ടാലും മതിവരാത്തവനായിരുന്നു നീയന്ന്
എന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നാണു നീ നിന്താൻ പഠിച്ചത്
എന്റെ കൈവിരലിൽ തൂങ്ങിയാണു നീ സ്കുളീലെത്തിയത്
നിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയാണു ഞാൻ
എന്റെ സന്തോഷങ്ങളെ മുടികെടുത്തിയത്
സഹോദരങ്ങളല്ല സുഹ്രത്തുക്കളായിരുന്നു നാമന്ന്
സഹനങ്ങളും അന്നൊക്കെ സന്തോഷങ്ങളായിരുന്നു
എനിക്കന്നേയറിയാമായിരുന്നു നീ മിടുക്കനാണെന്നു
എനിക്കു നേടാനാവാത്തതൊക്കെ നീ നേടിയെടുക്കുമെന്ന്
എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോഴും നീ
എന്തോ മറയ്ക്കുന്നുവെന്നമ്മ പരാതി പറയുമ്പോഴും
കുഞ്ഞനുജനു കുടപിടിക്കാനുള്ള വ്യഗതയിലായിരുന്നു ഞാൻ
കുടെ നടന്നു കുശലം പറഞ്ഞും മതിയാവാത്ത ദിവസങ്ങളൊന്നിലാണു
ഇറിറ്റേറ്റഡ് എന്ന വാക്കിനർഥം ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നത്
ഇന്നലെകളല്ല ഇനിവരുവാനുള്ളതെന്നു  ഞാനോർത്തതേയില്ല
മറയ്ക്കുന്നതും മായ്ക്കുന്നതും എന്തെന്നറിയാൻ ശ്രമിച്ചതേയില്ല
മറ്റുള്ളവർ ചുണ്ടികാണിക്കുമ്പോഴും കുടുതൽ കുടുതൽ വിശ്വസിച്ചു
ഒടുവിൽ നീ മറ്റാരും കാണാതെ ഇത്രനാൾ ഒളിപ്പിച്ച കുർത്ത
ഒരുമയുടെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും കത്തി മുന
എന്റെ ഇടനെഞ്ചു തകർക്കുമ്പോഴും ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല പക്ഷേ
എന്റെ കുടപിറപ്പിനോടുള്ള സ്നേഹം കരഞ്ഞു

 

പണ്ടു നുറ്റ നുലിനിഴപെരുമ
ഏറെയുയരത്തിലുറപ്പിച്ച ധീഷണത
വെളുത്ത ഖദറിന്റെ ദേശാഭിമാനം
തലകുനിക്കാത്ത വിശ്വാസ്യത
ആരും തകർക്കാത്ത സത്യസന്ധത
സ്വാതന്ത്രത്തിന്റെ വെളിച്ചം തിരഞ്ഞതിനു
കൂർത്തലാടങ്ങൾ തന്ന മുറിപാടുകൾ
ഒക്കെയും വെളുപ്പും കറുപ്പുമായിങ്ങനെ
പിന്നിലെ ചുമരിൽ ചിത്രമായി തുങ്ങവേ

എന്തിനെൻ സോദരാ വഴിയിലീടറൽ
എന്തിനധീരത, വിശ്വാസമില്ലായ്മ
കൈകളിൽ അശുദ്ധിപുരട്ടാതിരിക്കുക
പാതിവഴിക്കു തിരിച്ചു മടങ്ങാതെ നോക്കുക
പരാജയങ്ങളിൽ പാഠം പഠിക്കുക
വിജയതിളക്കത്തിൽ മറക്കാതിരിക്കുക
മന്ത്രമതൊന്നേ ഓർമ്മയിൽ വയ്ക്കുക
അഹിംസയിൽ നിന്നു വ്യതിചലിക്കാതിരിക്കുക
“ജയ് ഹിന്ദ്”

എന്നെ പച്ചയ്ക്കു കൊന്നു തള്ളിയവർ
എന്റെ മാംസം വെട്ടി പകുത്തു തിന്നവർ
പിടഞ്ഞ ശിരസിലമർത്തിപിടിച്ചവർ
പിടഞ്ഞുതീരുവോളം നോക്കി രസിച്ചവർ
രക്തതുള്ളികൾ വിറ്റുകാശാക്കിയവർ
രക്തസാഷികളാക്കി പുഷ്പചക്രം വിരിച്ചവർ
കൊന്നവർ കൊല്ലിച്ചവർ പിന്നെ
കൊലപാതകമാരോപിച്ചവർ
എല്ലാം ക്ഷമിക്കാം പൊറുക്കാം പക്ഷേ
കൂടെനിന്നു കുട്ടികൊടുത്തവൻ
കുട്ടുകാരനാണെന്നു പറയുന്നതെങ്ങനെ

 

(രാവിലെ എനിക്കൊരു സുഹ്രത്ത് ടാഗ് ചെയ്തു തന്നതാണീ ചിത്രം, ഈറനണിഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ മാത്രമേ എനിക്കീ ചിത്രവും അതിനോടൊപ്പമുള്ള വാക്കുകളും വായിക്കാൻ സാധിക്കു, ഒരിക്കലും ഈ കപടലോകത്തിലെ പൊങ്ങച്ച സംസാരത്തിൽ വീണു പോകാതിരിക്കാൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ എന്ന പ്രാർഥനയോടെ പ്രിയമുള്ള എല്ലാ അമ്മമാർക്കും വേണ്ടി)

അമ്മേ മറക്കുന്നതെങ്ങനെ ഞാനീ
അമ്മിഞ്ഞപാലിന്റെ നേരും നിറവും
ഉയരങ്ങളെത്ര ഞാൻ താണ്ടിയെന്നാകിലും...
ഉണ്മയവിടെത്തെ മടിത്തട്ടു തന്നെ

ഉറ്റബന്ധങ്ങൾ മറക്കുന്നതെങ്ങനെ
ഉലകിലെത്ര സമ്പത്തു തേടിവന്നാലും
പെറ്റവയറിനെ തള്ളുന്നതെങ്ങനെ
പ്രിയമെത്ര പറഞ്ഞു വിളിക്കിലും

അഹങ്കാരത്തിന്റെ മേല്പൊടി ചാർത്തിയീ
അലങ്കാരത്തോടെ നടക്കുന്നു ഭുമിയിൽ
ചായങ്ങൾ തേച്ചു ചുമപ്പിച്ച വാക്കുകൾ
ചാമരം വീശുന്ന ഭ്യത്യഗണങ്ങൾ
ഒക്കെയും ഒക്കെയും മറവിയിലാക്കി നാം
ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ തിരിച്ചു പോയീടണം

ആത്മാവിൽ നിന്നു വരുന്ന വാക്കുകളിൽ
അമ്മയെന്ന സ്നേഹം നിറഞ്ഞു നിന്നീടണം

(അകാലത്തിൽ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ പ്രിയചങ്ങാതിയ്ക്ക് ആദരാഞ്ജലികൾ നേർന്നുകൊണ്ട്)

 

ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടൊരു ചിത മനസിലും മണ്ണിലും

ഒരുങ്ങുന്നു നീ അവസാനയാത്ര തുടങ്ങുവാൻ

എരിഞ്ഞടങ്ങുന്നൊരു പകൽ കുടി നിന്നെകുട്ടാതെ

എരിഞ്ഞടങ്ങുന്നു ദീർഘനാൾ നീണ്ട സൗഹ്രദം

നേരുന്നില്ല ഞാൻ ശുഭയാത്ര കാത്തിരിക്കാനുമില്ല

നാളെ ഞാനുമീ വഴി പിന്തുടരണം നിശ്ചയം

 

പരിഭവങ്ങൾ പരാതികൾ ചെറുപിണക്കങ്ങൾ

പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത വിശേഷങ്ങളങ്ങനെ

പങ്കുവച്ചും പകുത്തെടുത്തും നാം പിന്നിട്ട വർഷങ്ങൾ

പാതിനിർത്തി മടങ്ങുന്നു നീ  തീരാത്ത വേദന മനസിൽ നിറച്ചിങ്ങനെ

പ്രവാസത്തിന്റെ കടുത്ത വേനലിൽ ചിരിച്ചു തുടങ്ങി നീ

പ്രവാസത്തെ തന്നെ കരയിപ്പിച്ച് മടങ്ങുന്നു നീ

 

ശുന്യമാണു നിന്റെയീ കിടക്കയും വിരിപ്പും

ഇനി പുതിയൊരാൾ വരുംവരേയ്ക്കും

പതിവു തിരക്കുകളിൽ മുഴുകി മറക്കും നിന്നെയും

പ്രിയ സ്നേഹിതാ പിരിയുന്നില്ല ഞാൻ

നേരമായ്, പതിവു തെറ്റിക്കുന്നില്ലിതാശ്രുകണങ്ങളരിയും പുവും

ഒരോ വർഷവും മുടങ്ങാതെത്തുമോർമ്മളിൽ നോവും

പറയട്ടെ പതിഞ്ഞസ്വരത്തിൽ ഞാനും

പഴിക്കട്ടെ വിധിയെ വീണ്ടും

 

തിരക്കുകളില്ലാത്ത ലോകത്തിലേയ്ക്ക് നീ നടന്നു മറഞ്ഞെന്നാലും

തിരക്കൊഴിഞ്ഞു നീയെത്തുമെന്നു കരുതട്ടെ താതർ

കടന്നു പോയി എഴുപതാണ്ടുകൾ
കണ്മുന്നിലുടീ ജനകീയ ജീവിതം
നന്മ വറ്റാത്ത മനസും പ്രവർത്തിയും
നല്ലവാക്കുകൾ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി
തിളങ്ങുന്നു കറയൊരല്പമേശാത്ത ഖദർ
കുപ്പായത്തിലൊരദർശ ധീരൻ
തിളക്കമേറ്റുന്നു ഒരോ ജനപ്രിയ പദ്ധതിയും
ഉറച്ച കാൽ വല്പ്പിനു മാറ്റു കുട്ടുന്നു
പിറകിലുയരുന്നു അഹിംസാമന്ത്രം
പിന്തിരിഞ്ഞോടാത്ത കർമ്മനിരതത
അസുയപുണ്ട അസുരവർഗ്ഗങ്ങൾ
ആരോപണവർഷങ്ങൾ വാരിയെറിഞ്ഞെങ്കിലും
അകലാത്ത ജനപിന്തുണയിൽ മുക്കിയെടുത്തവയൊക്കെയും
അണിഞ്ഞു മാലകളായീ രാഷ്ട്രീയതന്ത്രഞ്ജൻ
പരിത്യാഗിയാം ക്രിസ്തുദേവന്റെ
പാരമ്പര്യത്തെ പേറുന്നവൻ
നബിയും നാരായണനുമൊന്നന്നറിഞ്ഞവൻ
നേരുന്നു ഐശ്വര്യത്തിന്റെ സപ്തതി നാളുകൾ
നന്മയോടെ സന്തോഷത്തോടെ നുറു സംവൽസരങ്ങൾ
(ബഹുമാനപെട്ട കേരളമുഖ്യമന്ത്രി ശ്രീ ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സാറിനു സപ്തതി ആശംസകൾ നേർന്നു കൊണ്ട്)